امیدم به خداوندی خداست...

شاید اینبار خدا میخواهد 
که 
پس از بارش غم… 
و پس از خواندن نامش هردم… 
آسمان دل تو صاف شود 
و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود… 
شاید 
اینبار خدا میخواهد 
که خودش چتر تو باشد… 
که بمانی… 
نروی ودگربار نگویی:

"سهراب" قایقت جادارد؟!

 

پ.ن: یکماه با همه اهداف بلند و در کمال سختی دور از عزیزانم گذراندم.همیشه به میزان ارزشمندی هدف باید تلاش کرد و من بمیزان پایبندی به یک قول تحمل میکنم .

همه سختی های این راه با رضایت تو ولبخندی از سر خوشحالی و سربلندی آسان میشود.

به این وعده الهی ایمان دارم...

یقینا بعد از هر سختی, آسانی در راه است ...

 

خدایا فقط در این راه نگذار کج بروم... 

...ان  مع العسر یسرا...

*مرجان سرخ*

/ 0 نظر / 47 بازدید